Μερική τακτοποίηση του χρέους. Οι «θεσμοί» θα μας δώσουν το χρέος, βάζοντας ένα πολύ σημαντικό προαπαιτούμενο: να μπορούμε να βγούμε στις αγορές μόνοι μας, χωρίς καμμία στήριξη και σε μόνιμη βάση. Σ’ αυτό θα βοηθήσει και το «μαξιλάρι» ασφαλείας που ήδη «χτίζει» η κυβέρνηση με τα χρήματα από τις προηγούμενες δοκιμαστικές εξόδους στις αγορές, αλλά και με ένα κομμάτι από το υπερπλεόνασμα που πέτυχε.
Εφαρμογή των μέτρων. Έχουν υπογραφεί συγκεκριμένα μέτρα για το 2019 και το 2020. Μείωση των συντάξεων και μείωση του αφορολόγητου αντίστοιχα. Αυτά δεν αλλάζουν. Είναι ψηφισμένα και περιμένουν να ενεργοποιηθούν. Θα πρέπει να φέρουν στα κρατικά ταμεία 1% + 1% του ΑΕΠ έσοδα για να βγουν και τα πλεονάσματα μέχρι το 2021.
Προώθηση μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων. Οι δανειστές σκέφτονται συνεχώς αυτά τα δυο θέματα και ζητάνε από την κυβέρνηση να μη σταματήσει ούτε μέρα τις προσπάθειες. Σε σημείο που μπορούμε να πούμε ότι τους έχει γίνει εμμονή. Και δεν έχουν άδικο. Μόνο έτσι θα αλλάξει η χώρα. Από το Ελληνικό, τη ΔΕΗ και την αγορά ενέργειας μέχρι την αξιολόγηση στο Δημόσιο.
Τριμηνιαίοι έλεγχοι. Όσο και να το θέλουμε, τους δανειστές δεν θα τους ξεχάσουμε. Θα τους βλέπουμε για χρόνια. Θα μας έρχονται κάθε τρίμηνο για να ελέγχουν την πορεία της οικονομίας. Θα εποπτεύουν τις μεταρρυθμίσεις. Όσο τις κάνουμε θα ενεργοποιούν μέτρα για το χρέος. Αν όχι, θα «παγώνουν» τα μέτρα για το χρέος. Κάτι σαν αυτόματη ρήτρα, όπως την συζητούν αυτές τις ημέρες.
